Wśród wojskowych, którzy znaleźli miejsce wiecznego spoczynku na milanowskim cmentarzu znajduje się gen. Wincenty Odyniec (1865-1952).

Wincenty Odyniec urodził się w Litwinkowie na Mińszczyźnie. Od 1883 r. służył w wojsku rosyjskim, początkowo do 1888 r. w Wilnie i tę cześć służby zakończył w stopniu oficerskim.[1] Następnie kontynuował służbę w Zamościu. W latach 1904-1905  jako dowódca kompanii walczył na froncie japońskim. W I wojnie światowej walczył przeciwko Niemcom, początkowo jako dowódca baonu w stopniu pułkownika, a następnie awansował do stopnia generała majora i w 1917 r. został oficerem Sztabu Kijowskiego.

W latach 1917-1918 (do czerwca 1918) nadal służył w wojsku rosyjskim w stopniu generała brygady pełniąc różne funkcje m.in. jako dowódca brygady.

W 1918 r. porzucił służbę w armii rosyjskiej i po przejściu do Wojska Polskiego pełnił różne odpowiedzialne funkcje[2], m.in. od czerwca 1919 r. był generałem dywizji.

W 1920 r. dowodził 17 Dywizją Piechoty na froncie bolszewickim. Odwołano go w skutek niepowodzeń na froncie.

Od 1 listopada 1921 r. został przeniesiony w stan spoczynku i zamieszkał w Milanówku. Wówczas generał udzielał się w róznych lokalnych przedsięwzięciach, m.in. był członkiem komitetu budowy kościoła św. Jadwigi, działał w Zarządzie Towarzystwa Gimnazjum, był prezesem Towarzystwa Dowborczyków.

Historycy zajmujący się polską generalicją podkreślają, że po przeniesieniu w stan spoczynku manifestował swoją antysanacyjność, co definitywnie zamknęło mu drogę powrotu do służby. Napisał wspomnienia z lat służby wojskowej. Chwilowo brak potwierdzenia, czy jest prawdą, że otrzymał Order Virtuti Militari.

Towarzystwo Miłośników Milanówka poszukuje zdjęć gen. Odyńca oraz pragnie nawiązać kontakt z osobami, które znały go osobiście z czasu zamieszkania w naszym mieście. Prosimy o kontakt tel. 0-22-758-37-08.