Społeczeństwo polskie w swojej gonitwie za poziomem gospodarczym „zachodu” zapomina o najistotniejszych aspektach życia – stara się bardziej „mieć” niż „być”.

Najlepszym przykładem gminy realizującej materialną pogoń bez opamiętania jest Grodzisk Mazowiecki. Powstałe tu w ostatnich latach wielkie zakłady bez odpowiedniego zabezpieczenia infrastruktury drogowej, komunikacyjnej, energetycznej, ekologicznej – sprawiają wrażenie bezmyślnego realizowania wybujałej fantazji samobójcy. Planowanie regionalne okazuje się być fikcją. Przepiękne tereny, ekologicznie czyste, stanowiące o niepowtarzalnym charakterze Zachodniego Mazowsza, od kilku lat przeobrażają się w przemysłową dżunglę, której efekty odczuwamy już dzisiaj w postaci zanieczyszczonego powietrza, hałasu TIRów i tragicznego widoku hal przemysłowych, gabarytowo dostosowanych do przestrzeni pustynnych, których przecież w okolicy nie ma.

Kilka miesięcy temu został odsłonięty w Grodzisku pomnik Józefa Chełmońskiego – znaczy to, że należy się temu człowiekowi wielki szacunek. Co tymczasem dzieje się na terenie gdzie mieszkał artysta i tworzył inspirując się otaczającą przyrodą? Obok przepięknych stawów na Adamowiżnie, które są również świadectwem kultury, o której nie miejsce pisać, został ulokowany zakład produkujący wyroby betonowe (swoją drogą bardzo cenny, ale w takim miejscu?). Za chwilę przepiękny "niebieski" szlak turystyczny wzdłuż doliny rzeki Mrowna (chyba jedyny tak piękny w całej okolicy Zachodniego Mazowsza) zostanie przecięty – czyli zniszczony – obwodnicą Grodziska, drogą nr 719 – tak zaplanowano. Józef Chełmoński „przekręci się w grobie”.

Korzenie Grodziska, bezcenny w skali krajowej teren grodu (skąd wziął notabene nazwę Grodzisk Mazowiecki - niektórzy twierdzą, że od rodziny Grodziskich, którzy w XIV w byli właścicielami tamtych terenów, zapiski o wsi Grodzisk są jednak o wiele wcześniejsze) tzw.  "górki szwedzkie", teren który powinien być traktowany jak relikwia, w planach rajców grodziskich i mazowieckich jest godny potraktowania obwodnicą Grodziska. Teren ten charakterem swoim przypomina Lednicę związaną z początkami państwowości polskiej.

Teren  między Milanówkiem a Grodziskiem, po północnej stronie torów PKP, niezwykle cenny pod względem przyrodniczym (siedliska ptaków, zajęcy, saren, lisów)  i archeologicznym (pokłady wydobywcze rudy darniowej sprzed dwóch tysięcy lat) zostaje sukcesywnie zamieniany na strefę przemysłową i już dzisiaj sięga granicy Milanówka. Bezcenne stawy zasypuje się, a na ich miejscu powstają koszmary budowlane.

W tej chwili, w sposób zuchwały, dyktuje się Milanówkowi, po których ulicach ma przebiegać ujście dla tysięcy TIRów z grodziskiej strefy przemysłowej.
Zastanawiające jest, kto zezwala na takie barbarzyństwo?

Władze Polski i Mazowsza powinny tak zaplanować ruch ciężkich samochodów, aby ich strumień został skierowany na bezpłatny odcinek autostrady A2 oraz Trasę Katowicką do obwodnicy Warszawy. Droga nr 719 powinna się kończyć na Grodzisku Mazowieckim. Dawną drogą nr 719 od Grodziska do Warszawy ruch TIRów powinien być zakazany.


Miejsca zagrożone barbarzyńską działalnością Grodziska Maz.