Śp. o. Alfons Ptak OMI: Po długiej chorobie 10 listopada 1987 r. zmarł o. Alfons Ptak – inicjator i długoletni proboszcz parafii Matki Boskiej Bolesnej w Milanówku-Grudowie k. Warszawy.
O. Alfons Ptak urodził się 12 lipca 1913 r. w Bestwinie, w parafii Baszków k. Krotoszyna. W 1926 r. wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego Misjonarzy Oblatów w Lublińcu. Po zdobyciu świadectwa dojrzałości rozpoczął w 1932 r. w Markowicach swój nowicjat. Studia seminaryjne odbył w Krobi i Obrze. 18 czerwca 1939 r. otrzymał z rąk ks. bpa Walentego Dymka święcenia kapłańskie. Wybuch II wojny światowej udaremnił jego gorące pragnienie wyjazdu na misje zagraniczne. Okupację spędził w rodzinnych stronach, pracując fizycznie i wykorzystując przy tym każdą okazję do służenia w ukryciu swoją posługą duszpasterską okolicznej ludności. Po przejściu frontu został oficjalnie mianowany administratorem parafii Baszków i Zduny. Niedługo potem wrócił do pełnienia zadań Zgromadzenia w parafii Chrystusa Króla w Poznaniu. Po roku skierowano go do Gdańska-Oliwy, gdzie przez dwa lata przebywał jako wikariusz w parafii katedralnej. Od 1950 r. został misjonarzem ludowym przy nowo powstałej placówce Zgromadzenia w Gdańsku.

Ojcu Alfonsowi Kupce OMI, Redaktorowi Naczelnemu "Misyjnych Dróg" dziękujemy za przekazane materiały.

Okres powojenny wymagał od misjonarzy szczególnej dyspozycyjności i poświęcenia. O. Ptak sprostał w tym okresie niejednemu trudnemu zadaniu, czy to zaraz po wojnie czy to pełniąc przez sześć lat obowiązki rektora przy kościele Przemienienia Pańskiego w Iławie (od 1952 r.), czy też tymczasowo obowiązki proboszcza w parafii Chrystusa Króla w Gdańsku. Również do niełatwych zadań należało od 1958 r. organizowanie parafii w dzielnicy Grudów w Milanówku. Budował on z dużym poświęceniem od podstaw życie nowej wspólnoty parafialnej, wzniósł kaplicę. Jako duszpasterz zdobył też sobie serca swoich parafian – był przez nich powszechnie lubiany, choć – jak zaznaczają – wymagania miał dość surowe. Żarliwość o sprawy Pana nadwyrężyła wkrótce zdrowie o. Ptaka. W grudniu 1979 r. niespodziewany paraliż kładzie kres jego aktywności. Przykuty do łóżka, przez najbliższe osiem lat będzie służył młodej parafii swoim cierpieniem. Umiera 10 listopada 1987 r. Mszy św. pogrzebowej w dniu 13 listopada 1987 r. przewodniczył ks. bp Zbigniew Kraszewski, a koncelebrowało ją sześćdziesięciu kapłanów. W pogrzebie, oprócz rodziny, wzięło udział wiele sióstr zakonnych i wielka rzesza parafian. Spoczął na cmentarzu parafialnym w Milanówku, któremu poświęcił 28 lat swojej służby. Ks. bp Tadeusz Rybak z Wrocławia, serdeczny przyjaciel i – jak zaznaczył – dłużnik zmarłego Oblata, nie mogąc przybyć na pogrzeb, przysłał telegram, w którym jednocząc się z uczestnikami pogrzebu prosi Pana, by „przyjął ofiarę jego życia i wprowadził do chwały tego niezwykłego kapłana, oddanego całym sercem Bogu i ludziom”. Taka jest również nasza modlitwa. (MD)